Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα ερώτημα κρίσεως που χωρίζει τις απαντήσεις σε δύο ομάδες. Πιο συγκεκριμένα, είναι καλύτερο η μία λεπίδα να προσκρούει στην άλλη ή το αντίθετο;
Τα κλαδευτήρια κόβουν με δύο τρόπους, γι’ αυτό και χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες:
- 1. Στην πρώτη κατηγορία, τα κλαδευτήρια ουσιαστικά δεν κόβουν, αλλά συνθλίβουν το ξύλο. Κατά την εργασία με ένα τέτοιο κλαδευτήρι, κατά το κλείσιμό τους, οι δύο λεπίδες προσκρούουν η μία στην άλλη, με αποτέλεσμα το ξύλο να μην κόβεται καθαρά αλλά να «σπάει». Αυτός ο τύπος κλαδευτηριών, καλύτερα να μη χρησιμοποιείται σε λουλούδια και φυτά, αφού καταστρέφει τα ζωτικά τους στοιχεία. Αντίθετα, είναι ιδανικός για κλάδεμα ξερών κλαδιών.
- 2. Από την άλλη, τα κλαδευτήρια της δεύτερης κατηγορίας δουλεύουν όπως ακριβώς ένα ψαλίδι γενικής χρήσης. Δηλαδή, η μία λεπίδα δεν προσκρούει με την άλλη, αλλά διέρχεται κάτω απ’ αυτήν, με αποτέλεσμα στην «κλειστή τους θέση» να σταματούν ακριβώς η μία πάνω στην άλλη. Με αυτό τον τρόπο λειτουργίας, πετυχαίνονται καθαρές κοπές σε ιδιαίτερα λεπτές εργασίες. Αν θέλετε να ανταποκριθείτε σε περισσότερες εργασίες κλαδέματος με ένα εργαλείο, δεν έχετε παρά να επιλέξετε τα κλαδευτήρια της πρώτης κατηγορίας.
Η
συντήρηση γίνεται εύκολα αρκεί να «περάσετε» τις λεπίδες του κλαδευτηριού με ένα βιοδιασπώμενο, αντιδιαδρωτικό σπρέι. Η αποσυναρμολόγηση γίνεται μόνο σε περιπτώσεις αντικατάστασης της λεπίδας.
Ποιος από τους δύο αυτούς τύπους βρίσκει την καλύτερη εφαρμογή στις περισσότερες εργασίες; Για έναν «χομπίστα» κηπουρό, η καλύτερη επιλογή είναι η κλασική, δηλαδή αυτή με τις προσκρουόμενες λεπίδες.